ČITAV FILM NOSI NA LEĐIMA JEDAN GLUMAC
Među filmskim ostvarenjima koja su pomerila granice klasičnog pripovedanja posebno mesto zauzima triler Buried iz 2010. godine, reditelja Rodriga Kortesa. Reč je o neobičnom filmskom eksperimentu u kojem se tokom čitavog trajanja filma na ekranu pojavljuje samo jedan glumac Rajan Rejnolds. Iako je publika navikla da ovog glumca gleda u komedijama i velikim holivudskim produkcijama, u ovom ostvarenju dobio je potpuno drugačiji zadatak. To je da gotovo samostalno iznese napet psihološki triler.
Radnja prati Pola Konroja, američkog vozača kamiona koji radi u Iraku i koji se, nakon napada, budi zarobljen u drvenom sanduku zakopanom pod zemljom. Bez mogućnosti da vidi šta se dešava izvan njegovog skučenog prostora, na raspolaganju ima samo upaljač i mobilni telefon. Njegova jedina nada jeste da će uspeti da stupi u kontakt sa ljudima koji mogu da mu pomognu pre nego što ostane bez kiseonika. Kako je u tekstu objavljenom u Los Angeles Timesu objašnjeno, čitav film smešten je u unutrašnjost kovčega, a Rejnolds je jedina osoba koja se pojavljuje pred kamerom.
NEOBIČAN FILMSKI IZAZOV KOJI JE POSTAO PREPOZNATLJIV
Iako se na prvi pogled čini da je ovakva ideja ograničavajuća, upravo je nedostatak prostora i drugih glumaca postao najveća prednost filma. Rejnolds kroz telefonske razgovore, promene raspoloženja, strah, očaj i pokušaje da zadrži prisebnost gradi priču koja gledaoca gotovo neprestano drži u neizvesnosti. Ostali likovi postoje isključivo kroz glasove koji dopiru sa druge strane telefonske veze, među kojima su i glasovi koje tumače Stiven Tobolovski, Samanta Matis i Robert Paterson. Dakle, nije reč o filmu u kojem učestvuje samo jedan glumac, već o ostvarenju u kojem se samo jedan glumac fizički pojavljuje na ekranu.
Zanimljivo je da je scenarista Kris Sparling ideju za film razvio upravo iz želje da napravi ostvarenje sa veoma ograničenim produkcijskim mogućnostima. U razgovoru za magazin MovieMaker objasnio je da je želeo priču koju bi mogao da realizuje sa malom ekipom, ograničenim brojem lokacija i bez drugih glumaca pred kamerama. Rezultat je bio triler koji je premijerno prikazan na Sandens festivalu 2010. godine i privukao pažnju međunarodne filmske javnosti. Buried je tako postao jedan od najprepoznatljivijih primera filma koji dokazuje da za snažnu filmsku priču nisu neophodni veliki ansambl, brojne lokacije i spektakularni efekti.
