AMERIČKI SAN JEDNOG GANGSTERA
Kum nije samo filmska trilogija već kulturni fenomen kojem se publika vraća decenijama. Prvi deo iz 1972, a potom i nastavci, ostali su primer kako gangsterski film može prerasti u priču o porodici, moći, izdaji i američkom snu. Upravo zato postoje dobri razlozi da se sva tri dela pogledaju ponovo na Apollon.ba. Čak i ako unapred znate svaki kadar i repliku.
Prvi razlog krije se u slojevitosti priče. Svakim novim gledanjem otkrivaju se detalji koji lako promaknu. Način na koji se razvija lik Majkla Korleonea, porodične tenzije skrivene iza formalnih razgovora ili simbolika scena koje na prvo gledanje deluju jednostavno. Režija Frensisa Forda Kopole omogućila je da film funkcioniše kao drama karaktera, a ne samo kao priča o mafiji.
Ponovno gledanje trilogije pruža i priliku da se sagleda vrhunska glumačka postava. Interpretacija Marlona Branda kao Vita Korleonea i transformacija Al Paćina od povučenog ratnog veterana do hladnog vođe mafijaške imperije i danas važe za lekciju iz filmske umetnosti. U kasnijim delovima dodatnu težinu donose i nastupi Roberta De Nira i Endija Garsije.
Drugi deo trilogije posebno dobija na vrednosti pri ponovnom gledanju. Deo paralelno prati uspon mladog Vita i moralni pad Majkla Korleonea. Taj kontrast otvara pitanja o ceni uspeha, nasleđu i usamljenosti moći. Mnogi filmski kritičari upravo nastavak smatraju jednim od retkih primera kada je drugi deo podjednako snažan ili čak snažniji od originala.
ZATVARANJE KRUGA KORLEONOVIH
I treći deo, često osporavan u poređenju sa prethodnicima, zaslužuje novu šansu. Sa vremenske distance moguće je drugačije sagledati njegovu priču o starenju, griži savesti i pokušaju iskupljenja. Film zatvara krug porodice Korleone. Kraj pokazuje da odluke donete zarad moći ostavljaju posledice koje se prenose kroz generacije.
Trilogija ne stari zajedno sa publikom, već se menja pred njenim očima. Ono što je nekada izgledalo kao priča o kriminalu, kasnije postaje studija o porodici, politici, identitetu i ljudskim slabostima. Zbog toga Kum ostaje film kojem se mnogi vraćaju. Ne iz nostalgije, već iz želje da ga svaki put razumeju na novi način.