SERVISNA STANICA KAO POČETAK DOMAĆE TELEVIZIJSKE ISTORIJE
Danas je teško zamisliti televizijski program bez igranih serija, ali domaća televizijska produkcija svoje prve korake napravila je u potpuno drugačijim uslovima. Godine 1959. na tadašnjoj Televiziji Beograd počela je da se emituje Servisna stanica, serija koju RTS u svojoj arhivi označava kao prvu jugoslovensku televizijsku seriju. Prva epizoda prikazana je 14. februara 1959. godine, a serija je emitovana tokom 1959. i 1960. godine.
Iza ovog pionirskog projekta stajali su reditelj Radivoje Lola Đukić i scenarista Novak Novak, dok su glavne uloge tumačili Mija Aleksić i Miodrag Petrović Čkalja. Priča je bila smeštena u servisnu stanicu na magistralnom putu, oko koje se razvijaju odnosi zaposlenih, sukobi, nadmetanja i svakodnevne komične situacije. Upravo kroz jednostavnu postavku i karaktere koji su publici bili prepoznatljivi, serija je pronašla put do tada malobrojnih televizijskih gledalaca.
SNIMANO UŽIVO, BEZ SAČUVANIH EPIZODA
Posebno zanimljiva činjenica jeste da je Servisna stanica snimana i emitovana uživo. Epizode nisu beležene na magnetoskopu, zbog čega se danas smatraju izgubljenim. Tako je jedna od najvažnijih tačaka u istoriji domaće televizije ostala bez sačuvanog televizijskog materijala, pa se njeno mesto u istoriji danas rekonstruiše kroz arhivske podatke, svedočenja i sačuvanu dokumentaciju.
Serija je, prema RTS-ovim arhivskim podacima, imala 19 epizoda u trajanju od 60 do 90 minuta, dok drugi izvori navode 16 emitovanih epizoda. Ta razlika u dostupnim evidencijama pokazuje i koliko je teško danas rekonstruisati kompletnu istoriju prvih televizijskih projekata. Ono što je nesporno jeste da je Servisna stanica emitovana uživo 1959. i 1960. godine i da je bila prvi veliki humoristički serijski projekat Televizije Beograd.
OD TELEVIZIJE DO BIOSKOPA
Popularnost Servisne stanice nije ostala ograničena na televizijski ekran. Po motivima serije u produkciji Avala filma 1961. godine snimljena su dva dugometražna filma, „Nema malih bogova“ i „Sreća u torbi“, dok je 1966. nastala i televizijska drama Servisna stanica. Time je jedan od prvih domaćih televizijskih formata dobio nastavak i u drugim oblicima filmske i televizijske produkcije.
Značaj „Servisne stanice“ zato nije samo u njenoj starosti. Ona predstavlja početak tradicije domaće igrane serije i deo perioda u kojem je televizija tek gradila sopstveni jezik, produkcijske standarde i odnos sa publikom. Mija Aleksić, Miodrag Petrović Čkalja, Radivoje Lola Đukić i Novak Novak ostali su povezani sa projektom koji je otvorio prostor za kasniji razvoj domaće televizijske komedije i igranog programa. Iako su same epizode izgubljene, trag „Servisne stanice“ ostao je upisan u istoriju televizije na prostoru bivše Jugoslavije.