Program 19. Beldocsa uključuje autorke iz Srbije, Irana i Avganistana, fokusirajući se na identitet i otpor žena
Na 19. izdanju Beldocs festivala u Beogradu, poseban programski segment posvećen je ženskim glasovima, okupljajući filmske autore koji kroz dokumentarne i hibridne pristupe istražuju žensko iskustvo, identitet i slobodu. Selekcija uključuje naslove koji osvetljavaju intimne, društvene i političke aspekte života žena, insistirajući na vizuelnoj i narativnoj artikulaciji ličnog i kolektivnog doživljaja.
Među istaknutim ostvarenjima nalazi se film ‘Žene Narodnog fronta’ rediteljke Ivane Todorović, sniman u beogradskoj Dnevnoj bolnici GAK ‘Narodni front’. Ovaj dokumentarac istražuje žensko telo kroz različite životne faze, fokusirajući se na fragilnost, snagu i solidarnost među ženama.
Film ‘Darijine noćne frajle’ autorke Marjam Tafakori koristi poetsko-arhivski pristup u prikazivanju zabranjene ljubavi i potisnutih ženskih glasova u postrevolucionarnom Iranu. Kroz fragmentarnu priču, film istražuje načine potiskivanja i ponovnog pojavljivanja ženskog identiteta pod represijom, spajajući intimno i političko u slojevitu narativnu mrežu.
‘LAVANDA’, film Mateje Raičković, donosi ličnu ispovest o iskustvu seksualnog nasilja i procesu suočavanja sa traumom. Kroz fragmente sećanja i razgovore, autorka prikazuje put od ćutanja do prihvatanja, istražujući kako se trauma prenosi kroz vreme i odnose, uz poseban akcenat na proces isceljenja i ponovnog uspostavljanja identiteta.
U filmu ‘Lisica pod ružičastim Mesecom’, reditelji Mehrdad Oskouei i Soraja prate umetnicu iz Avganistana tokom njenog pokušaja da napusti Iran i ponovo se ujedini sa majkom u Austriji. Kroz lične snimke i umetničke radove, film gradi narativ o životu obeleženom migracijom, nasiljem i otporom, sa umetnošću kao ključnim prostorom za preživljavanje i izražavanje emocija.
Eksperimentalni film ‘Usnule’ Sare Ećimović fokusira se na odnos dve devojke u prirodnom ambijentu, koristeći minimalistički pristup i atmosferu, svetlo i ritam prirode umesto tradicionalnog narativa, dok su granice između bliskosti i tišine u stalnom preispitivanju.
‘Zauvek Barbara’, dokumentarni film rediteljke Brajdi Okonor, koristi bogatu arhivsku građu kako bi predstavio život i nasleđe Barbare Hamer, pionirke nezavisnog kvir filma. Ovaj film osvetljava njen doprinos feminističkom i aktivističkom pokretu, brišući granice između umetnosti i politike i predstavljajući omaž radu koji je ostavio dubok trag u istoriji dokumentarnog i queer filma.
Industrijski posmatrano, ovogodišnja ženska selekcija na Beldocsu ukazuje na izraženu tendenciju lokalnog i međunarodnog dokumentarnog filma da se kroz lične priče, arhivske materijale i inovativne forme bavi pitanjima identiteta, traume i otpora. Festival tako potvrđuje svoju ulogu platforme za autore koji pomeraju granice dokumentarnog žanra, ulažući napore da ženski glasovi postanu vidljiviji u filmskoj industriji regiona i šire.