Film rediteljke Ishaq prikazan u selekciji Critics’ Week na Cannesu, fokusira se na sestrinsku borbu tokom građanskog rata
‘The Station’, igrani debi rediteljke Ishaq, predstavljen je u okviru selekcije Critics’ Week na Filmskom festivalu u Cannesu i donosi višeslojnu priču smeštenu usred građanskog rata u Jemenu. Nakon zapaženog dokumentarca ‘The Mulberry House’ iz 2013, Ishaq se vraća sa narativnim filmom koji stavlja ženske likove u prvi plan, istražujući svakodnevicu i solidarnost žena u zemlji koju filmska industrija retko prikazuje izvan novinskih izveštaja. Film otvara vrata ženskoj stanici za gorivo pod vođstvom Layal (Manal Al-Mulaiki), koja postaje utočište za žene dok rat tutnji svuda oko njih. Kroz pažljivo kadrirane scene i igru mahom neprofesionalne glumačke ekipe, ‘The Station’ stvara prostor gde su međusobna podrška i smeh sklonjeni od politike i religije. Ton filma se menja kada Layal mora da zaštiti svog mlađeg brata Laitha od prinudnog regrutovanja, što dovodi do sukoba sa njenom otuđenom sestrom Shams (Abeer Mohammed). Scenaristički tandem Ishaq i Nadia Eliewat postavljaju paralelu između dve sestre i dvojice dečaka, naglašavajući teret koji žene nose u društvu gde su muškarci često ili poginuli ili na frontu. U produkcijskom smislu, film koristi minimalističku scenografiju i zvučni dizajn da bi dočarao svakodnevni pritisak rata – od zujanja borbenih aviona do zidova prekrivenih posterima poginulih dečaka. Unutar same stanice za gorivo, žene odbacuju niqabe i armbande koji označavaju stranu sukoba kojoj pripadaju, stvarajući simboličan prostor zajedništva oslobođenog spoljašnjih podela. Posebno se ističe prikaz unutrašnjih tenzija: Layal je odlučna da zaštiti brata po svaku cenu, dok Shams nosi traumu zbog gubitka drugog brata i muža. Film izbegava klišee time što dečake ne prikazuje kao puke žrtve već kao ličnosti gladne igre i pažnje usred haosa. ‘The Station’ uspeva da ostane autentičan zahvaljujući preciznim detaljima svakodnevice i toplini među likovima, uz jasnu distancu od didaktičkog tona ili zapadnocentrične perspektive. Iako je film bio izostavljen iz glavnih selekcija Cannes festivala – što kritičari ocenjuju kao propuštenu priliku da se prikaže arapski sadržaj – njegovo prisustvo u Critics’ Week obezbedilo mu je značajnu pažnju unutar industrijskih krugova.