Malo je filmskih ostvarenja koja su ostavila trag u istoriji kinematografije kakav je ostavio „Kum“, a zanimljivo je da je jedan od njegovih budućih najvećih glumaca propustio priliku da se pojavi u prvom delu.
Početkom sedamdesetih godina, dok je reditelj Frensis Ford Kopola okupljao glumačku ekipu za film koji će kasnije postati jedan od najcenjenijih svih vremena, među kandidatima se našao i mladi Robert De Niro. Glumac je prošao nekoliko audicija i ozbiljno je razmatran za više različitih uloga.
Prema dostupnim podacima, De Niro je bio među kandidatima za lik Sonija Korleonea, temperamentnog najstarijeg sina mafijaške porodice. Takođe, razmatrana je mogućnost da tumači Polija Gata, jednog od ljudi iz okruženja porodice Korleone. Na kraju mu je ponuđena i manja uloga telohranitelja i vozača Vita Korleonea.
Ipak, sudbina je imala drugačije planove. U trenutku kada je trebalo da donese odluku, De Niro je prihvatio angažman na drugom filmskom projektu. Zbog toga nije postao deo glumačke postave prvog „Kuma“, koji je premijerno prikazan 1972. godine i ubrzo stekao status remek-dela.
Zanimljivo je da ta propuštena prilika nije označila kraj njegove veze sa slavnom filmskom sagom. Naprotiv, samo nekoliko godina kasnije De Niro se pridružio franšizi na način koji će mu obeležiti karijeru.
U filmu „Kum II“ iz 1974. godine tumačio je mladog Vita Korleonea, lika kojeg je u prvom delu igrao Marlon Brando. Njegova interpretacija postala je jedna od najhvaljenijih u istoriji filma, a za tu ulogu osvojio je i Oskara za najboljeg sporednog glumca.
Tako je glumac koji nije uspeo da dobije mesto u prvom delu na kraju postao jedan od najvažnijih članova čuvene filmske sage. Njegov nastup u nastavku ostao je upamćen kao jedan od ključnih razloga zbog kojih se „Kum II“ i danas smatra ravnopravnim originalu, što je retkost među filmskim nastavcima.