Jedan od najvećih srpski i jugoslovenskih glumaca i boema rodio se na današnji dan 1926. godine
Pavle se rodio na Cetinju gde je njegov otac radio kao državni službenik. Odrastao je sa mlađim bratom Dušanom koji će takođe biti glumac. Porodica je tu živela do italijanske okupacije 1941. godine. Na kraju Drugog svetskog rata je mobilisan i odveden na Sremski front, gde se borio kao partizanski borac.
Nakon rata je upisao studije prava u Beogradu, ali je posle jednog neslanog incidenta isključen sa fakulteta. Tako je bio prinuđen da se bavi najrazličitijim poslovima, uključujući i fizički rad na savskom pristaništu. Radio je i kao novinar Radija Beograd.
Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju nikad nije upisao, niti se školovao za glumački posao. Glumačku karijeru započeo je u pančevačkom pozorištu, a na verlikom platnu se prvi put pojavio 1950. godine u filmu „Čudotvorni mač“. Igrao je ukupno u 129 dugometražnih, 14 televizijskih filmova, zatim 17 televizijskih i 6 mini-serija.
Publika ga pamti po ulogama Pavla Čuture u popularnoj televizijskoj seriji „Kamiondžije”, Joce Poštara u „Otpisanima”, Leke Bankrota u „Više od igre”…
Boemski život velikog glumca
Osim po maestralnim ulogama, zapamćen je i po brojnim anegdotama koje se i danas prepričavaju. Jedna od najpoznatijih biografskih crtica iz Pavlovog života jeste da se zapravo prezivao Vujisić, ali da ga je to jedno slovo izuzetno nerviralo, pa je uspeo da kod matičara izdejstvuje i promeni prezime u Vuisić.
Bio je nadaren za poeziju, ali ga je njegov boemski život po kafanama onemogućio da se proslavi i kao pesnik. Većina stihova i zapisa ostala je sačuvana zahvaljujući njegovoj supruzi Mirjani koja je uspevala da od skloni njegove zapise, kako ih on ne bi sam uništio.
Testament
Pavle Vuisić je preminuo 1. oktobra 1988. godine i sahranjen je na Novom groblju u Beogradu. Ostavio je testament kojim je tražio da od supruge Mirjane: „ako posle mene ostane, ima da me sahrani sa svim adetima i čestima crkve pravoslavne, sa šest popova da se pred mojim telom vide i čuju.” U testamentu je izričito zahtevao da se ne drže posmrtni govori, kao i da: „mi nikakav komunist ni govora, ali niti jedne reči ne progovori, jerbo ću se u grobu prevrnuti i ne samo prevrnuti, već i ustati iz groba da ga noću morim i da mu, njemu i svima, koliko ih je na svetu, j*bem mater…”
Američki glumac srpskog porekla Karl Malden, dobitnik Oskara, izuzetno je cenio Vuisićev glumački talenat i jednom prilikom je o njemu rekao: „Glumac kao Pavle ne stvara, već rađa.”
