Drama o Alchajmerovoj bolesti premijerno prikazana u Torontu, scenario potpuno prerađen od strane reditelja
Peter Chan, istaknuti hongkonški reditelj, predstavio je svoju novu filmsku dramu „The Road Not Taken“ na premijeri u Torontu. Projekat je dobio posebnu pažnju zbog produkcijskog pristupa koji je Chan razvio nakon posete centru za brigu o osobama sa demencijom u Chengduu. Tokom istraživanja za ovaj film, reditelj je preuzeo osmočasovni moto sa kineskog: „idi niz tok, znaj kada treba stati“, što je postalo ključni vodič za sve kreativne odluke tokom rada na ovom projektu.
Ova biographical drama fokusira se na lik televizijske voditeljke, koju tumači Zhou Xun, suočene sa ranim simptomima Alchajmerove bolesti. Prema industrijskim izvorima, scenario filma nije bio prvobitno namenjen Chan-u da ga režira. On je u početku bio angažovan kao producent dok su se drugi potencijalni reditelji menjali kroz razvoj projekta. Ipak, nakon završetka prethodnog filma „She’s Got No Name“, producenti i deo već okupljene glumačke ekipe vratili su se Chan-u, koji potom odlučuje da potpuno prepravi scenario – ostavljajući samo jednu rečenicu iz originalnog nacrta.
Kreativni proces i pristup temi Alchajmerove bolesti
Chan-ova odluka da „idi niz tok, znaj kada treba stati“ ne odnosi se samo na tretman bolesnika s demencijom već i na njegov pristup režiji. On ističe da nije želeo da napravi tipični issue film o bolesti. Umesto toga, fokusirao se na raspadanje porodičnih odnosa i mogućnost izlečenja porodice kroz ličnu tragediju glavnog junaka. Ovakav pristup omogućio mu je da priču ispriča iz perspektive same pacijentkinje, a ne isključivo kroz oči porodice ili negovatelja.
Zanimljivo je da prvi znakovi bolesti u filmu nisu predstavljeni dramatično već diskretno – glavna junakinja tokom emisije zaboravlja termin „AI“ i koristi izraz „artificial talent“. Chan objašnjava da ga je više interesovalo kako bolest izgleda iz ugla samog pacijenta nego spoljašnje reakcije okoline. Ta odluka oblikovala je čitavu narativnu strukturu filma i dovela do jedne od najtežih kreativnih odluka tokom post-produkcije.
Produkcijske dileme i saradnja sa Zhou Xun
Pored toga, Chan navodi da su određene scene snimane više puta kako bi se što vernije prikazala subjektivna percepcija glavne junakinje. U originalnoj verziji završnice filma četiri nepoznata glumca zamenjuju glavne likove bez dijaloga kako bi vizualizovali gubitak identiteta unutar porodice iz ugla osobe sa Alchajmerovom bolešću. Međutim, nakon testiranja te scene sa publikom odlučio je da snimi novu verziju završetka – ovoga puta ostavljajući glumačku postavu netaknutom ali dopuštajući glavnoj junakinji da recituje tekst stare televizijske emisije obraćajući se svojoj porodici kao potpunim strancima.
Saradnja između Zhou Xun i Peter Chan-a označila je njihovo ponovno okupljanje nakon dvadeset jedne godine od zajedničkog rada na filmu „Perhaps Love“ iz 2005. godine. Reditelj priznaje da nije bio siguran kako će Zhou pristupiti kompleksnoj ulozi žene koja prolazi kroz emotivne i finansijske poteškoće pre nego što bolest postane očigledna. Ipak, odlučio je da joj pruži slobodu u građenju lika bez forsiranja određene interpretacije.
Kroz ovaj projekat Chan demonstrira kako iskustva iz stvarnog života mogu značajno uticati na umetničke izbore u filmskoj produkciji. Time „The Road Not Taken“ donosi autentičnu perspektivu bolesti koja često ostaje neshvaćena i nedovoljno prikazana na velikom platnu.