Film koji je redefinisao kriminalistički triler
Kada se 2015. godine pojavio film Sicario, malo ko je očekivao da će postati jedno od najhvaljenijih ostvarenja modernog kriminalističkog trilera. Režiju potpisuje Denis Vilnev, danas poznat po filmovima poput Dune, Arrival i Blade Runner 2049, dok je scenario napisao Tejlor Šeridan, autor koji će kasnije stvoriti hit serije Yellowstone, 1883 i Mayor of Kingstown.
Film donosi surovu priču o borbi američkih bezbednosnih službi protiv meksičkih narko-kartela, ali umesto klasične akcije, gledaocu nudi napetu psihološku dramu u kojoj moralne granice gotovo da ne postoje.
Priča koja pokazuje tamnu stranu borbe protiv kriminala
Glavna junakinja je agentkinja FBI-ja Kejt Mejsi (Emili Blant), koja nakon jedne opasne akcije biva uključena u tajnu operaciju američke vlade. Njen zadatak je da sarađuje sa elitnim timom koji predvode Met Grejver (Džoš Brolin) i misteriozni Alehandro (Benisio del Toro).
Kako misija odmiče, Kejt shvata da pravila kojima je naučena više ne važe. Operacije postaju sve brutalnije, granica između zakona i osvete nestaje, a ona se nalazi usred sukoba u kojem je gotovo nemoguće razlikovati saveznike od neprijatelja.
Film ne nudi jednostavne odgovore. Naprotiv, postavlja pitanje koliko daleko država sme da ode u borbi protiv organizovanog kriminala.
Benisio del Toro u jednoj od najboljih uloga karijere
Iako je Emili Blant glavna protagonistkinja, mnogi smatraju da je upravo Benisio del Toro ukrao čitav film.
Njegov lik Alehandra gotovo je nemoguće pročitati. Tokom većeg dela filma deluje hladno, ćutljivo i misteriozno, ali kako se radnja razvija, otkrivaju se razlozi njegove nemilosrdnosti. Del Toro je ovom ulogom stvorio jednog od najupečatljivijih likova modernog trilera.
Ni Džoš Brolin ne zaostaje, tumačeći operativca koji veruje da je cilj važniji od metoda kojima se do njega dolazi.
Napetost koja ne popušta ni jednog trenutka
Jedan od najvećih kvaliteta filma jeste način na koji gradi tenziju. Vilnev ne koristi neprekidne eksplozije i jurnjave da bi održao pažnju publike. Naprotiv, najveća napetost nastaje upravo u trenucima tišine.
Legendarna scena prelaska granice između SAD i Meksika smatra se jednom od najbolje režiranih sekvenci u savremenoj kinematografiji. Atmosfera je toliko intenzivna da gledalac gotovo fizički oseća pritisak kojem su izloženi likovi.
Veliku ulogu u tome ima i muzika islandskog kompozitora Johana Johansona, čije duboke i jezive kompozicije dodatno pojačavaju osećaj neizvesnosti.
Vizuelno remek-delo Rodžera Dikinsona
Direktor fotografije Rodžer Dikinsons još jednom je pokazao zašto važi za jednog od najvećih majstora filmske fotografije.
Kadrovi pustinjskih predela, pograničnih gradova i noćnih operacija snimljeni su gotovo dokumentaristički. Posebno se izdvajaju scene snimane uz pomoć termalnih kamera i silueta specijalaca koje stvaraju osećaj da publika prisustvuje stvarnoj vojnoj operaciji.
Fotografija nije samo estetski element već važan deo priče koji dodatno naglašava beznadežnost sveta u kojem se radnja odvija.
Film koji postavlja teška moralna pitanja
Za razliku od brojnih akcionih filmova o policiji i kriminalu, Sicario ne prikazuje jasnu podelu na heroje i negativce.
Film otvara pitanja da li se protiv brutalnog kriminala može boriti isključivo zakonitim sredstvima, koliko države smeju da žrtvuju moral zarad bezbednosti i da li osveta može doneti pravdu.
Upravo zbog tih dilema Sicario ostaje aktuelan i godinama nakon premijere.
Zašto vredi pogledati Sicario?
Sicario nije samo vrhunski kriminalistički triler već ozbiljna studija o nasilju, moći i granicama državne sile. Izuzetna režija Denisa Vilneva, briljantne glumačke interpretacije Emili Blant, Džoša Brolina i posebno Benisija del Tora, uz nezaboravnu fotografiju i muziku, čine ovaj film jednim od najkvalitetnijih ostvarenja poslednje decenije.
Za ljubitelje napetih trilera koji nude mnogo više od pukih akcionih scena, Sicario predstavlja film koji ostavlja snažan utisak i dugo nakon završnih kadrova tera gledaoce da razmišljaju o svetu koji prikazuje.
