Heist komedija u režiji Zacha Braffa dostupna na platformi od 2017. godine donosi novu verziju klasika iz 1979.
Heist komedija ‘Going in Style’, u kojoj glavnu ulogu tumači Morgan Freeman, trenutno je dostupna na Netflixu, ali je po dolasku na platformu ostala gotovo neprimećena od strane šire publike. Film je režirao Zach Braff, poznat po autorskom pristupu i radu na savremenim komedijama, a scenario potpisuje Theodore Melfi. U pitanju je rimejk istoimenog ostvarenja iz 1979. godine koje je režirao Martin Brest.
Originalni ‘Going in Style’ iz 1979. godine bio je prepoznatljiv po jedinstvenoj kombinaciji krimi priče i karakterne studije trojice penzionera (George Burns, Art Carney, Lee Strasberg) koji odlučuju da obogate svoje dosadne dane pljačkom banke. Brestov film se izdvojio po autentičnoj atmosferi i emocionalnoj završnici koja je ostala upamćena u žanru.
Zach Braff se za potrebe rimejka odlučio za drugačiji vizuelni pristup, smeštajući radnju u gotovo besprekorno stilizovani Brooklyn. Iako su original i nova verzija zasnovani na istoj premisi – trojica starijih prijatelja odlučuju da izvrše pljačku – industrijski posmatrano, rimejk nije uspeo da postigne emocionalnu dubinu i teksturu originala.
Komedija iz 2017. godine oslonila se više na star power i vizuelni sjaj nego na suptilnost naracije. Ovakav pristup doveo je do toga da film ostane bez specifične atmosfere koja je krasila Brestovu verziju i zbog čega se original i dalje smatra referencom kada su u pitanju heist komedije sa starijim glumcima.
Iako su veliki studiji poslednjih godina često posezali za rimejkovima poznatih naslova u nadi da će privući širu publiku kroz prepoznatljiva imena i nostalgične priče, slučaj sa ‘Going in Style’ pokazuje izazove takve strategije. Film nije uspeo da izazove značajniju pažnju ni kritike ni gledalaca na Netflixu, što ga svrstava među projekte koji prolaze neopaženo uprkos zvučnim imenima i visokim produkcijskim vrednostima.
Za ljubitelje žanra ili one koji cene rad Morgana Freemana, ‘Going in Style’ ostaje zanimljiv primer savremenog rimejka klasika čiji industrijski značaj leži više u kontekstu trenda ponovnog snimanja poznatih priča nego u samom prijemu ili uticaju na tržište.
