Nastavak kultnog filma iz 2006. vraća originalnu ekipu, ali izaziva pitanja o smislu legacy franšiza u 2026.
“The Devil Wears Prada 2” u produkciji 20th Century Studios ponovo okuplja ključne članove originalne glumačke i autorske ekipe, uključujući Anne Hathaway, Stanleyja Tuccija i Emily Blunt, uz reditelja Davida Frankela i scenaristkinju Aline Brosh McKenna. Nakon premijere ovog nastavka u maju 2026, filmska industrija intenzivno raspravlja o fenomenu legacy nastavaka – filmovima koji pokušavaju obnoviti magiju uspešnih prethodnika kroz povratak poznatih likova i priča.
Glumačka postava, na čelu sa Anne Hathaway kao Andy Sachs, ponovo je na velikom platnu zajedno sa Stanleyjem Tuccijem i Emily Blunt, što je izazvalo veliko interesovanje publike koja pamti original iz 2006. Odluka studija da okupi staru ekipu imala je za cilj da privuče nostalgičnu publiku i obezbedi autentičnost nastavku.
Reditelj David Frankel i scenaristkinja Aline Brosh McKenna, poznati po radu na prvom filmu, vratili su se kako bi dali kontinuitet priči i tonu franšize. Uprkos povratku proverenog tima, kritičari ističu da scenario pati od previše ekspozicije i diskutabilnih odluka likova, što smanjuje emotivni uticaj nastavka.
Film je razvijan pod okriljem 20th Century Studios-a, a snimanje je vođeno s namerom da se zadovolje kako ljubitelji originala tako i nova generacija gledalaca. Ipak, reakcije nakon premijere ukazuju na razočaranje onih koji su očekivali povratak šarma iz prvog dela.
Nasuprot pojedinim uspešnim legacy nastavcima poput “Blade Runner 2049” ili “Mad Max: Fury Road”, “The Devil Wears Prada 2” prema prvim reakcijama nije ispunio očekivanja ni fanova ni filmske industrije. Ovaj projekat otvara širu diskusiju o smislu pravljenja nastavaka decenijama nakon originala – trend koji poslednjih godina dominira Hollywoodom.
U svetlu premijere ovog filma, industrijski analitičari ističu potrebu za pažljivijom selekcijom projekata koji dobijaju nastavke. Legacy franšize često zavise od nostalgije umesto inovacije, što može negativno uticati na reputaciju originalnih ostvarenja. “The Devil Wears Prada 2” tako postaje još jedan primer izazova koje ovakav pristup donosi savremenoj filmskoj industriji.
