Pozorište osnovano 1956. godine proslavilo je godišnjicu uz sećanje na osnivače i najavu jubileja za 2026.
Atelje 212, jedno od najvažnijih beogradskih pozorišta, obeležilo je danas 69 godina postojanja skromnom proslavom unutar svojih prostorija, okupljajući glumce, zaposlene i penzionere. V.d. direktorka Gordana Goncić istakla je da je Atelje 212 oduvek bio drugačiji, pa je i obeležavanje godišnjice u tom duhu – bez nagrada i specijalnih priznanja, već sa posebnim sećanjem na sve koji su doprineli istoriji ovog teatra.
Pozorište, osnovano 12. novembra 1956. godine, izgradilo je svoj identitet kroz doprinos reditelja Bojana Stupice i Mire Trajilović, kao i glumca Zorana Radmilovića. Prve predstave su igrane u adaptiranoj sali stare ‘Borbe’, a nova zgrada Ateljea otvorena je 30. decembra 1964. godine izvođenjem predstave ‘Ljubinko i Desanka’ Aleksandra Popovića u režiji Radeta Markovića. Goncić je naglasila da su najveći domaći dramski pisci, poput Popovića, Borislava Mihailovića Mihiza i Dušana Kovačevića, započeli svoj rad upravo na scenama Ateljea 212, postavljajući temelje modernog srpskog pozorišta.
Jedan od ključnih trenutaka u istoriji bio je kada je Atelje 212 kao prvo pozorište u istočnoj Evropi izvelo ‘Čekajući Godoa’ Semjuela Beketa, postavši time mesto susreta umetničkih inovacija sa istoka i zapada. Goncić je podsetila i na čitavu plejadu velikih glumačkih imena koja su gradila specifičan duh i stil igre ovog pozorišta.
Povodom 70 godina postojanja, koje će biti obeleženo 2026, Atelje 212 već planira posebne događaje i saradnje sa drugim pozorištima. Posebno je najavljeno izvođenje predstave u čast Aleksandra Popovića, povodom 30 godina od njegove smrti. Goncić je zahvalila publici na dugogodišnjoj podršci i istakla da je Atelje 212 pozorište koje se razvija uz svoju publiku, spremno da sledeći jubilej dočeka svečano i inovativno.
Ova godišnjica potvrđuje poziciju Ateljea 212 kao centralnog mesta savremene srpske pozorišne kulture, sa pogledom u bogatu prošlost, ali i jasnim planovima za budućnost.
