Oba filma, prikazana na Kanli kuli, ističu se temama manipulacije i porodične dinamike, privlačeći pažnju industrije
Igor Jelinović sa filmom „Koke“ i Goran Stanković sa „Oče naš“ doneli su snažan fokus na lice i naličje manipulacije u takmičarski program 39. Filmskog festivala Herceg Novi – Montenegro film festivala, održanog od 22. do 28. avgusta 2026. godine. Oba filma prikazana su na Kanli kuli, a pažnju industrije privukli su temama porodičnih odnosa i zloupotrebe moći. Koke je prethodno trijumfovao u Puli, osvojivši Veliku zlatnu arenu za najbolji film, kao i tri dodatne Zlatne arene – za scenario, glavnu žensku ulogu i sporednu žensku ulogu.
Glumačka postava i narativna struktura filma ‘Koke’
U filmu „Koke“, Igor Jelinović kombinuje elemente popularne komedije mentaliteta sa dubokom analizom karaktera i porodičnih sukoba. U centru priče je Tonina, koju tumači Snježana Sinovčić Šiškov, dok Aleksandra Janković igra njenu sestru Tajanu. Njihov odnos, dodatno zakomplikovan pitanjem nasledstva roditeljske kuće, pokreće zaplet filma i otkriva složenost porodičnih dinamika. Pored toga, Ivan, sestrin sin koga igra Šimun Šitum, donosi specifičnu energiju filmu kroz svoju disfunkcionalnost i humor. Muški likovi su u drugom planu, što dodatno ističe žensku perspektivu i napetost između sestara.
Prikaz moći i manipulacije u filmu ‘Oče naš’
„Oče naš“ predstavlja dugometražni igrani debi Gorana Stankovića, poznatog po radu na serijama „Jutro će promeniti sve“ i „Nečista krv“. Film je inspirisan istinitim događajima iz crkvene komune za lečenje zavisnika, gde centralnu ulogu ima autoritativni sveštenik. Vučić Perović, dobitnik Zlatne arene za ovu ulogu, tumači mladog ovisnika na rehabilitaciji. S druge strane, sveštenika Branka igra sugestivan partner, što doprinosi snažnom prikazu zloupotrebe moći i nasilja.
Industrijski značaj i recepcija na festivalima
„Koke“ je već ostvario značajan festivalski uspeh, što ga pozicionira kao ozbiljnog kandidata za dalju distribuciju i priznanja na međunarodnoj sceni. Prikazivanje na Kanli kuli potvrđuje industrijski interes za slojevite drame sa regionalnim identitetom, ali univerzalnim temama. „Oče naš“ je zapažen kao relevantan prikaz društvenih problema, preispitujući granice manipulacije i moći u izolovanim zajednicama. Očekuje se da oba filma nastave festivalski život i doprinesu afirmaciji autora na evropskoj sceni. Prema rečima Gorana Stankovića, aktuelnost tema u „Oče naš“ dodatno je naglašena tokom rada na filmu, što je podstaklo diskusiju u industrijskim krugovima o odgovornosti autora i uticaju filmske umetnosti u regionu.
