Malo je glumaca na prostoru bivše Jugoslavije koji su ostavili tako snažan trag kao Taško Načić. Njegova pojava bila je jedinstvena, glas prepoznatljiv, a talenat nesporan. Ipak, uprkos tome što je igrao u brojnim filmovima, serijama i pozorišnim predstavama, tokom čitave karijere dobio je samo jednu veliku glavnu filmsku ulogu. Upravo ta uloga pretvorila ga je u legendu.
Reč je o kultnom filmu „Davitelj protiv davitelja“, ostvarenju koje je 1984. godine režirao Slobodan Šijan po scenariju Nebojše Pajkića. Danas se ovaj film smatra jednim od najneobičnijih i najvoljenijih domaćih filmova svih vremena, a Taško Načić je zahvaljujući njemu zauvek ušao u istoriju jugoslovenske kinematografije.
Načić je tumačio Peru Mitića, naizgled bezazlenog prodavca karanfila koji živi sa majkom i vodi miran život. Međutim, iza te obične spoljašnjosti krije se mračna tajna. Pera noću postaje serijski ubica koji svoje žrtve napada upravo karanfilima. Ovakva premisa bila je potpuno neuobičajena za domaći film tog vremena i predstavljala je spoj horora, crne komedije, satire i društvene kritike.
geralt
Ono što je ovu ulogu učinilo posebnom jeste način na koji ju je Taško Načić odigrao. Njegov Pera Mitić nije bio klasični filmski negativac. Istovremeno je izazivao strah, sažaljenje i smeh. Gledaoci su u njemu videli usamljenu i nesnađenu osobu koju društvo odbacuje, ali i čoveka koji čini strašne zločine. Upravo ta složenost lika učinila je da film ostane upamćen decenijama.
Zanimljivo je da su mnogi reditelji tokom karijere smatrali da Taško Načić nije „materijal za glavne uloge“. Bio je visok gotovo dva metra, imao je neobičnu fizionomiju i nije odgovarao tadašnjim standardima filmskih heroja. Često je dobijao upečatljive, ali sporedne uloge. I sam je znao da se našali na svoj račun govoreći da nikada neće igrati Hamleta niti romantičnog junaka.
Ipak, upravo je njegova drugačijost postala najveća prednost u „Davitelju protiv davitelja“. Teško je zamisliti bilo kog drugog glumca u ulozi Pere Mitića. Njegov izraz lica, način govora i specifična pojava dali su liku autentičnost koju nijedan drugi glumac verovatno ne bi mogao da postigne.
Iako po izlasku nije ostvario ogroman komercijalni uspeh, film je vremenom stekao kultni status. Generacije gledalaca nastavile su da ga gledaju, citiraju replike i otkrivaju nove slojeve njegove priče. Danas se „Davitelj protiv davitelja“ redovno nalazi na listama najboljih domaćih filmova, a mnogi ga smatraju jedinstvenim primerom kako se horor i komedija mogu spojiti na vrhunski način.
Taško Načić preminuo je 1993. godine, ali je iza sebe ostavio neizbrisiv trag. Iako je igrao desetine nezaboravnih likova, upravo je Pera Mitić ostao njegova najpoznatija kreacija. Paradoks njegove karijere jeste u tome što je glumac koji je čitav život čekao veliku glavnu ulogu dobio samo jednu – ali je ta jedna bila dovoljna da ga zauvek upiše među besmrtnike domaćeg filma.
