Kada se pomene serija „Bolji život“, većina gledalaca odmah pred očima vidi Gigu Moravca. Ozbiljan porodičan čovek, otac troje gotovo odrasle dece, zaposleni koji svakodnevno vodi bitku sa životnim problemima i pokušava da svoju porodicu održi na okupu.
Međutim, malo ko zna da je glumac Marko Nikolić, koji je maestralno oživeo ovaj lik, u vreme snimanja serije imao svega 41 godinu.
Prvo emitovanje počelo je 1987. godine
Prve epizode kultne serije emitovane su 1987. godine, a Marko Nikolić, rođen 1946, tada je bio tek na početku pete decenije života. Ipak, zahvaljujući svom glumačkom talentu, ozbiljnom držanju i uverljivoj interpretaciji, uspeo je da stvori utisak mnogo starijeg čoveka, pa su mnogi gledaoci godinama verovali da je Giga Moravac bio znatno stariji.
Još zanimljivije je to što je razlika u godinama između Marka Nikolića i pojedinih glumaca koji su igrali njegovu decu bila iznenađujuće mala.
Tako je Boris Komnenić, nezaboravni Saša Popadić Guza, bio mlađi od Marka Nikolića svega oko jedanaest godina. Dragan Bjelogrlić, koji je igrao Bobu, imao je tek nešto više od dvadeset godina, dok je Lidija Vukićević, nezaboravna Violeta Viki, tada bila u svojim srednjim dvadesetim.
Zanimljivo je da ni Svetlana Bojković, koja je igrala Emiliju Popadić, nije bila mnogo starija od svojih „televizijskih“ naslednika. U vreme snimanja serije imala je oko 40 godina, pa su supružnici Popadić zapravo bili veoma mladi u odnosu na utisak koji su ostavljali na ekranu.
Modni stil osamdesetih koji ostavlja drugačiji utisak
Mnogi danas, kada saznaju ove podatke, kažu da su ljudi osamdesetih godina delovali starije nego što to danas izgleda slučaj. Modni stil, frizure, način oblačenja i drugačiji životni ritam doprineli su tome da četrdesetogodišnjaci tada ostavljaju utisak ljudi u poznijim godinama.
Ipak, jedno se nije promenilo. Više od tri decenije kasnije, Giga Moravac ostao je jedan od najvoljenijih televizijskih likova na prostoru bivše Jugoslavije, a Marko Nikolić je svojom glumom stvorio junaka kojeg nove generacije i danas otkrivaju sa istim oduševljenjem kao i publika osamdesetih.
Možda je upravo u tome tajna „Boljeg života“: likovi su bili toliko uverljivi da su gledaoce potpuno naterali da zaborave koliko su njihovi glumci zapravo bili mladi.
